Hij draait z’n eerste rondje en ik ben flabbergasted! Wat een sound en wat een hecht bandgevoel. Enorme beheersing en diepgang, dat straalt er vanaf. Als dit het resultaat is van het vertrek van Portnoy bij Dream Theater dan rouw ik daar geen moment meer om. De vocals van McPherson maken het zo ongelooflijk mooi af, daar kunnen alle progbroeders een puntje aan zuigen. Nergens té overdone, nooit téveel krachtpatserij maar alles in dienst van de prachtige songs, natuurlijk wel doorspekt van het muzikale talent dat deze grootheden nou eenmaal bezitten. Uiteraard hoor je duidelijk de lijnen van zowel Steve als Neil Morse door de songs maar wat wil je ook met zulke songwriters!

Als laatste de productie, het album klinkt als een klok … vakmanschap. Pfff …. nog even een rondje of 20 laten passeren dit genot.

Check dit zeer groovende stuk! Dat belooft wat mij betreft een heerlijk album te worden, ik kijk er echt naar uit! (thnx to Ab voor de tip)

Deze band is werkelijk de grootste in z’n genre! Tasmaanse perfectie!

Jason Peppiatt – Vocals
Joe Haley – Gitaar
Cameron Grant – Bas
Dave Haley – Drums

Het duurde even voordat ik het doorhad en begreep, maar dit is toch wel echt gave Brutal Death Metal. Vol tempowisselingen van de drummer, een ritme langer dan 4 maten vasthouden lijkt hem moeilijk, wat nummers oplevert die geen begin en eind hebben, maar uit tientallen nummers bestaan. Er is geen refrein gedeelte te herkennen en de muziek beukt en slamt maar door. Weet de drummer toch langer een ritme vast te houden, dan zorgen de gitaren wel weer voor de nodige chaos door alle tonen van de gitaar willekeurig door elkaar te rammen, wat fantastische en verrassende riffs oplevert. Je weet niet wat je hoort want alles vliegt zo snel voorbij. De zanger houd zich ook niet aan een structuur en het lijkt alsof er een verhaal moet worden verteld, waar het over zal gaan boeit me niet, maar het klinkt wel lekker zwaar en schor. Op sommige nummers klinkt ie als een verkouden papegaai door sterk inhalerend te grommen. Je wordt totaal overdonderd door het chaotische snelle geluid en voor je het weet is het al weer voorbij en weet je niet wat je heeft geraakt. Het grootste minpunt is dat het maar een EP van 5 nummers is, dus heren, snel een album opnemen wat ik wil meer horen van deze strakke brei herrie.

Cijfer: dikke 5/5! Lang niet meer zoiets gaaf gehoord.

Daarom de herintrede van de “Dakhaas Stamp of Approval“, voor alleen de beste verantwoorde Metal!

Mede mogelijk gemaakt door Dimmub, thnx voor de stamp!

- Leer eerst iets uit de klassieke rock te zingen, iets met vibrato. De belangrijkste techniek om te kunnen deathmetalgrunten is het evenwicht te vinden tussen de kracht van je middenrif en je stembanden. Als je alleen je stembanden(mis)(ge)bruikt zullen ze beschadigd raken. Leer de juiste techniek om de juiste hoeveelheid lucht uit je longen te duwen.

- Drink voor en tussen de nummers lauw water of thee, dit ontspant je stembanden. Koud water verkrampt de stembanden.

- Doe een stem-warmup voor je begint. Zing een cleane partij mid-tonen. Zelfs 5 minuten zoemgeluiden maken, niet te hard, warmt je stem al prachtig op.

- Vul je longen met lucht en druk een gedeelte naar je keel, niet te hard. Richt het geluid hoger in je keel, maak het geluid van een ” ‘stervende oude man’. Het moet klinken als een raspende black metal stem. Vanaf dit punt moet je proberen met je normale stem de toonhoogte lager te maken. In eerste instantie zal het niet veel of groot zijn, maar het kost tijd om er aan te wennen.

- Het helpt als je jet visualiseert. Stel je voor hoe een kolom lucht vanuit je middenrif door je borst door je gezichtsmasker vloeit, dat is de ruimte achter je neus, onder de ogen, boven de bovenste tanden.
Houd je strottenhoofd naar beneden, dat is de juiste stand om alle zangtechnieken te vergemakkelijken. Het verschil tussen ‘gewone’ zang en ‘deathmetal’ zang is dat gewone zang komt van je stembanden en deathmetalzang komt van je valse stembanden. Focus je op het grommende geluid onder je stembanden, rond je sleutelbeen.

- Duw de lucht met je buik. Je vocale kracht komt van je middenrif.
Maak een boos zucht-geluid. Zeg krachtig ‘Ugh’ alsof je geïrriteerd bent en je zult een lichte trilling voelen in de achterkant van je keel. Dit is het essentiële geluid voor dit soort zang. Probeer deze tonen door veel oefenen langer te maken en voer de druk vanuit het middenrif langzaam op. Overdrijf het niet en drink veel water!

- Haal diep adem en duw vanuit je middenrif. Boots het geluid van blaffen na. Verschuif het blaffende geluid en probeer het met verschillende woorden.

Het muzikale aspect lijkt onbelangrijk, de meeste producten zijn kinderlijk eenvoudig gecomponeerd, slecht geproduceerd en slecht gemusiceerd.

Shockeren en nog een graadje erger zijn dan je collega’s, dat maakt je misschien bijzonder als bandje. Je kunt dan wel niet spelen, maar je hoort er wel bij, bij een echte underground.

En dan nu enkele voorbeelden … (heb de ergste martelvondsten maar weggelaten, hahah dat kan echt niet ..). Maar als je echt wil lachen, dan moet je eens wat van die muziek downloaden, ik lig nog onder de tafel hoehahaha.